VOLODYA SAZONOV, BABASINA KAVUŞAMADAN HAYATINI KAYBETTİ. TÜRKMENİSTAN YÖNETİMİNE AİLELERİ PARÇALAMA HAKKINI KİM VERDİ?

VOLODYA SAZONOV, BABASINA KAVUŞAMADAN HAYATINI KAYBETTİ. TÜRKMENİSTAN YÖNETİMİNE AİLELERİ PARÇALAMA HAKKINI KİM VERDİ?

VOLODYA SAZONOV, BABASINA KAVUŞAMADAN HAYATINI KAYBETTİ. TÜRKMENİSTAN YÖNETİMİNE AİLELERİ PARÇALAMA HAKKINI KİM VERDİ? 15 Kasım 2026 DAYANÇ Sivil Hareketi İnsan Hakları Platformu — Türkmenistan Bazı trajediler karşısında kelimeler yetersiz kalır. Bazı acıların tarifi mümkün değildir. Bir de bir çocuğun ölümü karşısında bile bir ailenin birlikte olma hakkını tanımayan devlet sisteminin acımasızlığı vardır. Birkaç gün önce, küçük Vladimir Sazonov, ailesinin sevgiyle seslendiği adıyla Volodya, hayatını kaybetti. Prematüre olarak dünyaya gelen Volodya, bir yılı aşkın süre boyunca doktorların gözetiminde kalmış, kuvözde bakım da dâhil olmak üzere uzun süreli tedavi ve özel yenidoğan bakımı görmüştü. Annesi Anna Sazonova, bütün bu süre boyunca bebeğinin sağlığı ve yaşamı için mücadele etti. Bu zorlu süreçte eşi ve çocuğun babası Sergey Sazonov'un onun yanında olması gerekiyordu. Ancak Sergey orada değildi. Oğlunu terk ettiği için değil. Ailesine sırt çevirdiği için değil. Herhangi bir suç işlediği için de değil. Türkmenistan makamları ülkeyi terk etmesine ve ailesine kavuşmasına izin vermediği için. Sergey, küçük Volodya'sını bir kez bile göremedi. Onu kucağına alamadı, en zor günlerinde yanında olamadı, eşine destek veremedi. Şimdi ise kendi evladını son yolculuğuna uğurlama imkânından bile mahrum bırakılmış durumda. Anna, eşi hayatta olmasına ve yanında bulunmayı istemesine rağmen, telafisi mümkün olmayan bu kayıpla tek başına yüzleşmek zorunda bırakıldı. Biz de soruyoruz: Türkmenistan makamlarına insanların hayatları ve kaderleri üzerinde bu şekilde karar verme yetkisini kim verdi? Hangi babanın çocuğunu görebileceğine, hangisinin göremeyeceğine karar verme hakkını devlet görevlilerine kim tanıdı? Hangi annenin eşinin desteğini alabileceğine, hangisinin bebeğinin ölüm acısını tek başına yaşayacağına kim karar verebilir? Kim çocuğuna son kez veda edebilir, kim bu en temel insani haktan mahrum bırakılabilir? Babalık, annelik, aile hayatı ve insan onuru artık devlet makamlarının izniyle verilen ayrıcalıklara mı dönüştü? Görünüşe göre Türkmenistan'da sistem tam da bu anlayışla işliyor. Berdimuhammedov ailesi etrafında şekillenen siyasi sistem, onlarca yıldır keyfî devlet uygulamalarını insan onurunun üzerinde tutuyor. Seyahat özgürlüğü bir baskı aracına dönüştürülürken ülkenin sınırları, devasa bir açık hava hapishanesinin duvarları hâline getirildi. İnsanlar yalnızca fiziksel engellerle değil; korku, idari yasaklar ve etkili hukuk yollarına erişememeleri nedeniyle de ülke içinde tutuluyor. Sergey Sazonov'un yaşadıkları, seyahat özgürlüğünün ihlaline ilişkin sıradan bir örnek değildir. Bu, kendi devletinin uyguladığı yasaklar nedeniyle ağır hasta çocuğunun yanında bulunamayan bir babanın hikâyesidir. Burada mesele yalnızca, herkesin kendi ülkesi de dâhil olmak üzere herhangi bir ülkeden ayrılma hakkını güvence altına alan Medeni ve Siyasi Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme'nin 12. maddesi değildir. Mesele aynı zamanda aile hayatının korunması, çocuk hakları, insan onuru ve insanların yaşamlarının en acı anlarına bile müdahale etmeyi kendisine hak gören bir sistemin insanlık dışı yaklaşımıdır. Yaşananların en büyük çelişkilerinden biri ise Türkmenistan makamlarının, bir yandan ülkelerini uluslararası hukukun savunucusu olarak göstermeye çalışırken diğer yandan 2028 yılının Uluslararası Hukuk Yılı ilan edilmesine yönelik girişimleri desteklemeleridir. Kendi çocuğunu görme hakkını bile bir babaya tanımıyorsanız hangi uluslararası hukuku kutlamayı düşünüyorsunuz? Kendi vatandaşlarınızın ülkeden ayrılmasını engellerken, eşleri ve çocukları birbirinden ayırırken, ailelerin sevdiklerinin son anlarında birlikte olmasına izin vermezken uluslararası platformlarda hukukun üstünlüğünden, adaletten ve insanlıktan nasıl söz edebilirsiniz? Uluslararası hukuk, törenlerde kullanılan bir slogan, görkemli bir konferans ya da diplomatik bir gösteri değildir. Uluslararası hukuk, gerçek insanlara karşı yerine getirilmesi gereken bağlayıcı yükümlülüklerdir. Her iki ebeveyninin sevgisine ve varlığına ihtiyaç duyan küçük Volodya'ya karşı. Bu korkunç acıyı eşiyle paylaşabilmesi gereken Anna'ya karşı. Oğlunun yanında bulunması gereken ve artık en azından ona onurlu bir şekilde veda edebilme hakkı bulunan Sergey'e karşı. 2028 yılının Uluslararası Hukuk Yılı ilan edilmesine yönelik girişimlerin, Türkmenistan makamları tarafından kendi uygulamalarını meşrulaştırmak amacıyla kullanılmasına kesinlikle karşı çıkıyoruz. Uluslararası hukukun, kendi vatandaşlarının haklarını sistematik biçimde ihlal eden bir yönetimin propaganda aracına dönüştürülmemesi için uluslararası kuruluşlara ve devletlere çağrıda bulunmaya devam edeceğiz. Sergey Sazonov'un Türkmenistan'dan ayrılmasını engelleyen kısıtlamaların derhâl kaldırılmasını, ailesiyle yeniden bir araya gelmesine imkân sağlanmasını ve seyahat özgürlüğünün hangi gerekçelerle kısıtlandığının bağımsız biçimde incelenmesini talep ediyoruz. Hiçbir devlet sınırı, anne ve babaların çocuklarının yanında bulunabilmesinin önüne keyfî biçimde geçmemelidir. Hiçbir devlet görevlisi, bir babanın oğluna son kez veda edip edemeyeceğine karar verme yetkisine sahip olmamalıdır. Bugün DAYANÇ Sivil Hareketi İnsan Hakları Platformu — Türkmenistan olarak Anna ve Sergey Sazonov'a, ailelerine ve tüm yakınlarına en derin ve en içten taziyelerimizi iletiyoruz. Sevgili Anna ve Sergey, Acınızı yürekten paylaşıyoruz. Hiçbir sözün küçük Volodya'yı geri getiremeyeceğini ve yaşadığınız bu tarifsiz kaybın acısını dindiremeyeceğini biliyoruz. Anna'nın oğlunun hayatının son günlerini eşinin desteğinden yoksun geçirmek zorunda kalması bizi derinden üzüyor. Sergey'in küçük oğlunu bir kez bile kucağına alamamış ve onunla vedalaşamamış olması yüreğimizi parçalıyor. Küçük Vladimir Sazonov'un hatırası daima yaşasın. Huzur içinde uyusun. Onun kısa ömrü, yalnızca kendisini seven anne ve babasının kalbinde değil, ailelerin birlikte yaşama hakkını savunmaya devam eden herkesin hafızasında da yer etsin. Bugün Türkmenistan vatandaşlarının kaderleri üzerinde söz sahibi olduklarını düşünenlere ise şunu söylüyoruz: Bir insanın önüne sınır engeli koyabilirsiniz. Ülkeden çıkışını yasaklayabilirsiniz. Başvuruları ve uluslararası yükümlülüklerinizi yıllarca görmezden gelebilirsiniz. Ancak anne ve babaları çocuklarının yanında bulunma imkânından keyfî biçimde mahrum bırakmaya ne hukuki ne de ahlaki hakkınız vardır. Uluslararası hukuk adına düzenleyeceğiniz hiçbir tören ve yapacağınız hiçbir açıklama bu acımasızlığı haklı gösteremez. Volodya'yı artık geri getiremeyiz. Ancak başka hiçbir çocuğun yetkililerin keyfî kararları nedeniyle anne veya babasından ayrı kalmaması ve başka hiçbir ailenin böyle bir trajedi yaşamak zorunda bırakılmaması için elimizden gelen her şeyi yapmakla yükümlüyüz.

İletişime Geçin

Dayanch olarak, her bireyin temel haklarını korumak ve geliştirmek için çalışıyoruz.

İletişime Geç →
Logo