TÜRKMENİSTAN'DAKİ BM: TEMSİLCİLİKLER VAR, PEKİ İNSANLARI KİM KORUYOR? UNICEF, UNDP ve Birleşmiş Milletler Temsilciliği — Mağdurların Kaderinden Kim Sorumlu? DAYANÇ İnsan Hakları Platformu, bir yılı aşkın süredir Türkmenistan'da faaliyet gösteren Birleşmiş Milletler kuruluşlarına başvurular göndermektedir. Başvuru sahipleri arasında şiddet ve baskı mağdurları, çocuklu aileler ve acil korumaya ihtiyaç duyan kişiler bulunmaktadır. Platformun verilerine göre ortaya çıkan tablo ciddi soru işaretleri doğurmaktadır: Başvurular yanıtsız kalmakta veya esaslı bir yanıt verilmemekte, bazı e-posta adresleri gelen iletileri reddetmekte, iletişim formları çalışmamakta ve şikâyetleri değerlendirmekten sorumlu kişilere ulaşılamamaktadır. Özellikle bir çocuğun cinsel istismara uğraması söz konusu olduğunda bu durum kabul edilemez bir hâl almaktadır. Mağdur nereye başvurmalıdır? Çocuğun güvenliğini kim sağlayacaktır? Tıbbi, psikolojik ve hukuki yardıma erişimini kim kolaylaştıracaktır? Böylesine ağır durumlarda bile başvuru sahipleri neden sessizlikle ve bir kurumdan diğerine yönlendirilmekle karşı karşıya kalmaktadır? Jeren Altyyeva ve küçük yaştaki kızı Ogulnur Pelvanova'nın durumu bunun çarpıcı bir örneğidir. DAYANÇ'ın edindiği bilgilere göre, UNICEF'e yapılan başvurunun ardından başvuru sahibi Türkmenistan Kızılay Ulusal Derneğine yönlendirilmiştir. Ancak başvuru sahibinin aktardığına göre telefonla yapılan girişimler yanıtsız kalmış ve aile somut bir yardım alamamıştır. Birleşmiş Milletlerin erişilebilirliği de ayrı bir soru işaretidir. Platform, BM Türkmenistan Mukim Koordinatörlüğüne gönderilen e-postaların, dışarıdan gelen iletilere uygulanan kısıtlamalar nedeniyle otomatik olarak reddedildiği durumlarla karşılaşmıştır. Böylece insanlara erişilebilir olması gereken uluslararası bir kuruluş, iletişim önünde ek engeller oluşturuyor görünmektedir. Bu sırada BM kuruluşları konferanslar düzenlemeye, raporlar yayımlamaya, ortaklıklarını, sürdürülebilir kalkınma çalışmalarını ve çocuk haklarına ilişkin taahhütlerini duyurmaya devam etmektedir. Peki, istismara uğramış bir çocukla ilgili tek bir başvuruya anlamlı bir yanıt verilmesi için daha kaç konferans düzenlenmesi gerekiyor? Biz UNICEF'ten polis veya yargı makamlarının görevlerini üstlenmesini istemiyoruz. Kendi görev ve yetki alanına uygun şekilde hareket etmesini talep ediyoruz: Çocukların korunmasını desteklemesini, erişilebilir başvuru ve yönlendirme mekanizmalarının işletilmesine katkı sağlamasını ve mağdurları bilgisiz ve desteksiz bırakmadan yetkili kurumlarla iş birliği yapmasını istiyoruz. DAYANÇ, Birleşmiş Milletler, UNICEF, UNDP ve BM Türkmenistan Mukim Koordinatörlüğü yönetimlerine kamuoyu önünde beş somut soru yöneltmektedir: 1. Vatandaşların başvurularını kabul etmekten ve değerlendirmekten doğrudan kim sorumludur? 2. Bazı resmî e-posta adreslerine başvuru sahipleri neden ulaşamamaktadır? 3. Cinsel şiddete maruz kalan çocuklar için hangi koruma ve yönlendirme mekanizmaları bulunmaktadır? 4. Bu temsilciliklere insan hakları ihlalleriyle ilgili kaç başvuru ulaşmıştır ve bunlara karşılık hangi somut önlemler alınmıştır? 5. Başvuru sahipleri neden yazılı yanıt alamamakta ve başvurularının durumu hakkında bilgilendirilmemektedir? Uluslararası koruma, otomatik bir e-posta ret bildirimiyle sona ermemelidir. BM temsilcilikleri gerçekten insanlara hizmet etmek için faaliyet gösteriyorsa öncelikle resmî etkinliklerin katılımcılarına değil, korunmaya ihtiyaç duyan insanlara erişilebilir olmalıdır. Mağdurların konferans fotoğraflarına ihtiyacı yoktur. Onların güvenliğe, yardıma ve somut adımlara ihtiyacı vardır. DAYANÇ Sivil Hareketi İnsan Hakları Platformu / Türkmenistan Vatandaşların Dayanağı. Dayanışmanın Gücü.
Dayanch olarak, her bireyin temel
haklarını korumak ve geliştirmek
için çalışıyoruz.