“ANNEMİ NEREYE GÖTÜRDÜNÜZ?” — TÜRKMENİSTAN’DA GÜVENLİK GÜÇLERİ, KENDİSİNE VE KIZINA UYGULANAN ŞİDDETİN FAİLİNİN CEZALANDIRILMASINI İSTEYEN BİR KADINI ZORLA GÖTÜRDÜ Jeren Altyyeva ve Ogulnur Pelvanova: Maruz kaldıkları şiddeti bildiren bir anne ile kızının hikâyesi ve adalet arayışının, şikâyetçi annenin bizzat kendisinin baskı ve kovuşturmayla karşı karşıya kalmasına dönüşmesi. 13 Kasım 2026 Bazı suçlar vardır ki bunlardan söz etmek bile korkutucudur. Ancak daha da korkunç olan, kendi çocuklarını korumaya çalışan insanların yaşadıklarını anlatmaktan korkar hâle gelmesidir. Bazı anneler yardım istemek için polise başvurur. Fakat korunmak yerine baskı, tehdit ve ceza kovuşturmasıyla karşılaşırlar. Bazı çocuklar ise bir gün kendilerini, üniformalı görevlilerin annelerini zorla götürebildiği ve kimsenin onlara annelerinin nereye, neden götürüldüğünü açıklama gereği duymadığı bir dünyada bulurlar. Türkmenistan'da Jeren Altyyeva ve reşit olmayan kızı Ogulnur Pelvanova'nın yaşadığı trajedi tam da budur. Bu olay artık yalnızca bir aile içi anlaşmazlık olarak değerlendirilemez. Bugün devletin ve uluslararası toplumun karşısına temel bir soru çıkarmaktadır: Korunma talebinde bulunmanın, bizzat şikâyetçinin baskı ve kovuşturmaya maruz kalmasına yol açabildiği bir ülkede kadınların ve çocukların haklarına ne olmaktadır? Jeren, kendisinin ve reşit olmayan kızının maruz kaldığını belirttiği aile içi ve cinsel şiddet iddialarının ardından adalet arayışına girdi. Ancak devletten etkili koruma görmek yerine kendisi zorla götürülme ve ceza kovuşturmasıyla karşı karşıya kaldı. Kızı ise annesinden ayrı bırakıldı. Ağır psikolojik sıkıntılar yaşayan küçük kız, Türkmenistan makamlarının hâlâ tatmin edici bir yanıt vermekle yükümlü olduğu şu soruyu sordu: “Annemi nereye götürdünüz? Nasıl götürdüyseniz öyle de evimize geri getirin!” Bu hikâye yalnızca bir ailenin trajedisi değildir. Kadınların ve çocukların, devlet gücünün olası kötüye kullanılması karşısında ne kadar savunmasız kalabileceğinin endişe verici bir örneği hâline gelmiştir. JEREN ALTYYEVA: SUSMAYI REDDEDEN BİR KADIN Jeren Altyyeva, kendisinin ve reşit olmayan kızının maruz kaldığını belirttiği aile içi ve cinsel şiddet iddialarının soruşturulması için defalarca girişimde bulunan bir annedir. Türkmenistan'ın kolluk makamlarına yaptığı başvurularda şiddet, tehdit ve çocuğunun acilen korunması gerektiği konusunda bilgi vermiştir. Dosya belgelerine göre Jeren, gümrük görevlisi olan eşi Mesgen Akmammedov'u kendisine şiddet uygulamakla ve kızına yönelik cinsel nitelikli eylemlerde bulunmakla suçlamıştır. Bu iddialar bağımsız bir soruşturmayı gerektirmektedir. Herhangi bir kişinin cezai sorumluluğu, hukuka uygun yargılama sonucunda belirlenmelidir. Ancak Jeren'in şikâyetlerinin şeffaf biçimde incelenmesi yerine, kadının devlet makamlarının hukuka uygunluğu, tarafsızlığı ve temel haklara saygısı bakımından ciddi soru işaretleri doğuran uygulamalarıyla karşılaştığı bildirilmektedir. 16 Ekim 2026 tarihinde kolluk görevlileri, Bayramaly kentindeki evine gelerek Jeren'i zorla götürdü. Gelen bilgilere göre operasyona çok sayıda güvenlik görevlisi katıldı. Elektrik ve iletişimin kesildiği, ayrıca tıbbi yardım alınmasının engellendiği yönünde de bildirimler bulunmaktadır. Bu koşulların bağımsız biçimde araştırılması gerekmektedir. Sonraki haftalarda yakınları, Jeren'in nerede bulunduğu, sağlık durumu ve hukuki yardıma erişimi hakkında güvenilir bilgiye ulaşamadı. Daha sonra hakkında dolandırıcılık suçlamasıyla ceza soruşturması başlatıldığına ilişkin haberler ortaya çıktı. Bu sürecin dayanakları özellikle dikkatle incelenmelidir. Çünkü söz konusu gelişmeler, kadının şiddet iddialarıyla ilgili defalarca şikâyette bulunmasının ardından yaşanmıştır. Bu durumda son derece haklı sorular ortaya çıkmaktadır. Kendisine ve çocuğuna yönelik şiddet iddialarının soruşturulmasını isteyen bir kadın neden sonunda ceza suçlamalarıyla karşı karşıya kalmıştır? Reşit olmayan bir çocuğa yönelik olası cinsel şiddet bildirimleri neden kamuoyuna açık biçimde ortaya konulabilen etkili koruma tedbirleriyle sonuçlanmamıştır? Anne ile kızının güvenliğinden kim sorumludur? Ve en önemlisi, Jeren hakkındaki ceza kovuşturmasının adalet talep etmeye cesaret eden bir kadına baskı uygulamak amacıyla kullanılmadığını kim garanti edebilir? Bu sorular yanıtsız bırakılamaz. OGULNUR PELVANOVA: ANNESİNİN GERİ GETİRİLMESİNİ İSTEYEN BİR ÇOCUK “Annemi nereye götürdünüz? Nasıl götürdüyseniz öyle de evimize geri getirin!” Yayımlanan bilgilere göre bu sözler, annesinin götürülmesinin ardından video mesajı kaydeden küçük bir kızın çaresizliğini yansıtmaktadır. Bu bir siyasi açıklama değildir. Bu, muhalefetin bir talebi değildir. Bu, devlet işlerine müdahale girişimi değildir. Bu, annesine yeniden kavuşmak isteyen bir çocuğun feryadıdır. Ogulnur Pelvanova'nın güvenlik, aile şefkati, psikolojik destek ve her türlü şiddetten korunma hakkı vardır. Daha önce sunulan dava belgelerine göre küçük kız ağır psikolojik travma yaşamıştır. İddia edilen şiddetin ardından kendisine zarar verme riski taşıyan davranışlar gösterdiğine ilişkin bilgiler de bulunmaktadır. Bu tür bilgiler, çocuğa son derece hassas yaklaşılmasını, profesyonel tıbbi ve psikolojik destek sağlanmasını, mahremiyetinin korunmasını ve yeniden travmatize edilmesinin önlenmesini gerektirmektedir. Hiçbir çocuk böyle deneyimlerle tek başına mücadele etmek zorunda bırakılmamalıdır. Hiçbir devlet kurumu, reşit olmayan bir çocuğa yönelik olası şiddet bildirimlerini, bu iddiaların nüfuzlu kişilerin çıkarlarını etkileyebileceği gerekçesiyle görmezden gelemez. Devlet, hakkında şikâyette bulunulan kişinin görevi, toplumsal konumu veya aile bağlantıları ne olursa olsun çocuğu korumakla yükümlüdür. Anne hakkında ceza soruşturması başlatılması, yetkililerin kızına yönelik şiddet iddialarını araştırma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. Tam tersine, bu gibi durumlarda devlet makamlarının, attıkları adımların çocuğun yaşadığı travmayı derinleştirmemesi için özel bir özen göstermesi gerekir. Bugün en önemli mesele siyasi açıklamalar veya devlet kurumlarının itibarı değildir. En önemli mesele Ogulnur'un güvenliğidir. Korkusuz yaşama hakkıdır. Yardım alma hakkıdır. Sesini duyurma hakkıdır. Ve annesine ne olduğunu bilme hakkıdır. YARDIM ARAYIŞI BASKI VE KOVUŞTURMAYA DÖNÜŞTÜĞÜNDE Jeren Altyyeva'nın dosyası, olayların gelişim sırası nedeniyle özellikle ciddi endişeler doğurmaktadır. Bir kadın, maruz kaldığını belirttiği şiddeti bildiriyor. Yardım istiyor. Soruşturma talep ediyor. Çocuğunun korunmasında ısrar ediyor. Ardından kolluk görevlileri tarafından zorla götürülüyor ve daha sonra bizzat şikâyetçi kadın hakkında ceza kovuşturması başlatıldığına ilişkin haberler ortaya çıkıyor. Bu olaylar dizisi, ceza dosyasının uydurma olduğunu tek başına kanıtlamaz. Ancak şikâyetlerinden dolayı kadına misillemede bulunulup bulunulmadığının araştırılması için ciddi gerekçeler oluşturmaktadır. Bir kadın, şiddeti bildirmesinin kendi gözaltına alınmasıyla sonuçlanabileceğinden korkmaya başladığında, insan haklarını korumakla görevli sistem en temel işlevlerinden birini yerine getiremez hâle gelir. Korku, yardım aramanın önünde bir engele dönüşür. Yaşananları gören diğer kadınlar, şiddeti bildirmek yerine buna katlanmanın daha güvenli olduğunu düşünebilir. İşte bu nedenle Jeren Altyyeva'nın dosyası, yalnızca kendi ailesini ilgilendiren bir mesele değildir. Bu dosya, Türkmenistan devlet kurumlarının mağdurları koruma, soruşturmaların bağımsızlığını sağlama ve herkesin kanun önünde eşitliğini güvence altına alma kapasitesi hakkında ciddi sorular ortaya çıkarmaktadır. Ailevi ve mesleki bağlantıların Jeren'in şikâyetlerinin ele alınmasını etkilemiş olabileceğine ilişkin haberler de ayrıca incelenmelidir. Bu tür iddialar, delillerle doğrulanmadan kesinleşmiş gerçekler olarak kabul edilemez. Ancak bu iddiaların bulunması bile, hukuka aykırı müdahalelerden bağımsız bir soruşturma yürütülmesinin önemini artırmaktadır. Ne resmî makam, ne toplumsal statü ne de aile bağlantıları, hukuka uygun biçimde kanıtlanan suçlardan dolayı sorumluluktan muafiyet sağlayabilir. GULALA HASANOVA: BABALARINI BEKLEMEYE DEVAM EDEN DÖRT ÇOCUK Jeren ve Ogulnur'un trajedisi, Türkmen kadınların ve çocukların korku, belirsizlik ve iddia edilen devlet baskısıyla karşı karşıya kaldığı tek olay değildir. Gulala Hasanova, Temmuz 2025'te Türkiye'de gözaltına alınmalarının ardından Abdulla Orusov ile birlikte kaybolan sivil toplum aktivisti eşi Alisher Sakhadov'un akıbetini öğrenmeye çalışmaktadır. Erkeklerin olası biçimde Türkmenistan makamlarına teslim edilmiş olabileceklerine ilişkin haberler de dâhil olmak üzere kaybolmalarının bütün koşulları bağımsız bir soruşturmayla aydınlatılmalıdır. Dört çocuk, Alisher'in eve dönmesini beklemektedir. Anneleri ise yanıt aramak, uluslararası kuruluşlara başvurmak, yaşananları kamuoyuna anlatmak ve eşinin nerede olduğunun açıklanmasını istemek zorunda kalmıştır. Onun için insan hakları mücadelesi soyut bir siyasi tartışma değildir. Bu, ailesinin gerçeği öğrenme hakkı için verdiği günlük bir mücadeledir. Çocuklarının babalarına ne olduğunu öğrenme hakkı için verilen bir mücadeledir. Sonsuz belirsizlik içinde yaşamama hakkı için verilen bir mücadeledir. Kaybolan kişinin siyasi görüşleri ne olursa olsun ailesinin onun akıbetine ilişkin güvenilir bilgi edinme hakkı vardır. Gulala ve çocukları, olası bir zorla kaybetmenin sonuçlarıyla tek başlarına mücadele etmek zorunda bırakılmamalıdır. LEYLA KAMALOVA: ZORLA GERİ GÖNDERİLME TEHDİDİYLE KARŞI KARŞIYA OLAN BİR ANNE Bir diğer son derece endişe verici olay, DAYANÇ'ın elindeki son bilgilere göre Kuzey Kıbrıs'ta tutuklu bulunan Türkmenistanlı sivil toplum aktivisti Leyla Kamalova'nın dosyasıdır. Leyla, siyasi nedenlerle zulüm görme, hapsedilme ve kötü muameleye maruz kalma riski bulunduğunu belirttiği Türkmenistan'a zorla geri gönderilmekten korkmaktadır. Leyla'nın Atajan adında bir oğlu vardır. Hukuki işlemlerin, mahkeme duruşmalarının ve göç kararlarının ardında bir annenin ve çocuğunun geleceği bulunmaktadır. Leyla'nın geri gönderilmesine ilişkin herhangi bir karar, ancak karşı karşıya kalabileceği riskler kapsamlı biçimde bireysel olarak değerlendirildikten ve işkence tehlikesi bulunan bir ülkeye geri göndermeyi yasaklayan uluslararası geri göndermeme ilkesine uygun olarak alınmalıdır. Bir kadının güvenliği, idari kolaylığın veya siyasi anlaşmaların konusu hâline getirilemez. Adil yargılanma ve korunma hakları, vatandaşlığı veya siyasi faaliyetleri ne olursa olsun güvence altına alınmalıdır. MARAL ANNAYEVA: İKİ KIZ ÇOCUĞUNUN ANNESİ, ZORLA TÜRKMENİSTAN'A GERİ GÖNDERİLDİ İki kız çocuğunun annesi olan Maral Annayeva, 15 Nisan 2026 tarihinde Birleşik Arap Emirlikleri'nden Türkmenistan'a zorla geri gönderildi. DAYANÇ'ın dava dosyasındaki bilgilere göre Maral'ın yaşadıkları, Dubai'deki gözaltı süreçleriyle ve Türkmenistan makamlarının talepleri üzerine uluslararası kolluk iş birliği mekanizmalarının kullanılmasını içeren işlemlerle bağlantılıdır. Maral daha sonra serbest bırakıldı. Ancak güvenliği ve Türkmenistan'dan ayrılabilme imkânı ciddi bir endişe konusu olmaya devam etmektedir. Uluslararası polis iş birliği, siyasi saiklerle yürütülen baskı ve kovuşturmaların aracı olarak kullanılmamalıdır. Her devlet, özellikle bir kişinin ciddi insan hakları ihlalleriyle karşılaşabileceği bir ülkeye geri gönderilmesi söz konusu olduğunda, kararlarının sonuçlarını değerlendirmekle yükümlüdür. Maral'ın yaşadıkları, gelecekleri annelerinin güvenliğine bağlı olan iki kız çocuğunu da ilgilendirmektedir. Bu ailenin korunma güvencelerine, seyahat özgürlüğüne ve uluslararası yardım arama imkânına ihtiyacı vardır. UMIDA BEKJANOVA: AKIBETİ ACİLEN ARAŞTIRILMASI GEREKEN BİR KADIN Daha önce Türkiye'den sınır dışı edilme tehdidiyle karşı karşıya kaldığı bildirilen Türkmenistanlı sivil toplum aktivisti Umida Bekjanova'nın durumu da uluslararası toplumun acil müdahalesini gerektirmektedir. Mevcut bilgiler, kendisinin bugünkü konumunu ve hukuki statüsünü güvenilir biçimde belirlemeye yeterli değildir. Ancak güncel ve doğrulanmış bilgilerin bulunmaması, insan hakları koruma mekanizmalarının acilen harekete geçmesini daha da önemli kılmaktadır. Umida'nın nerede olduğu, avukata erişiminin bulunup bulunmadığı, gerekli usuli güvencelerin sağlanıp sağlanmadığı ve güvenliğine yönelik riskler değerlendirilmeden Türkmenistan'a zorla geri gönderilmesinin önlenip önlenmediği açıklığa kavuşturulmalıdır. Uluslararası korumaya ihtiyaç duyabilecek bir başka kadının hikâyesinin de kamuoyunun gündeminden kaybolmasına izin verilmemelidir. FARKLI KADINLAR. FARKLI HAYATLAR. ORTAK BİR SORUN. Jeren Altyyeva, kendisine ve kızına uygulandığını bildirdiği şiddetin ardından adalet aramaktadır. Gulala Hasanova, dört çocuğunun babası olan kayıp eşini aramaktadır. Leyla Kamalova, zulme uğrayabileceği bir ülkeye geri gönderilmekten korkmaktadır. Maral Annayeva, kendisi ve iki kızı için güvenlik güvencelerine ihtiyaç duymaktadır. Umida Bekjanova'nın ise güncel durumu acilen doğrulanmalı ve uluslararası düzeyde ele alınmalıdır. Bu olayların koşulları birbirinden farklıdır. Her dosya ayrı ayrı değerlendirilmeli ve ilgili iddialar bağımsız biçimde incelenmelidir. Ancak bu olaylar birlikte değerlendirildiğinde ciddi bir soruna işaret etmektedir: Sivil toplum faaliyetleri, insan hakları ihlallerine ilişkin şikâyetler veya uluslararası koruma arayışlarıyla bağlantılı kadınlar ve aileler baskı, ailelerinden ayrılma ve uzun süreli belirsizlikle karşılaşabilmektedir. Çocukların etkilendiği durumlarda ise sonuçlar özellikle ağır olmaktadır. Çocuklar, ebeveynlerinin sivil toplum faaliyetlerinin bedelini ödememelidir. Anneler, yardım istedikleri için kovuşturmaya maruz kalmamalıdır. Aileler, yakınlarının akıbeti hakkında bilgisiz bırakılmamalıdır. Ve hiçbir kadın, adalet hakkı ile kendi güvenliği arasında seçim yapmak zorunda kalmamalıdır. 14 KASIM — JEREN ALTYYEVA VE OGULNUR PELVANOVA'YI SAVUNMAK İÇİN BARIŞÇIL DAYANIŞMA EYLEMİ 14 Kasım 2026 tarihinde, temel amacı Jeren Altyyeva ve reşit olmayan kızı Ogulnur Pelvanova'nın durumuna uluslararası dikkat çekmek olan barışçıl bir dayanışma eylemi gerçekleştirilecektir. Bu, maruz kaldığını bildirdiği şiddetin soruşturulmasını isteyen bir kadına destek eylemidir. Bu, annesinin geri getirilmesini isteyen küçük bir kızın haklarını savunma eylemidir. Bu, cezasızlığa, devlet gücünün olası kötüye kullanılmasına ve kadınlar ile çocuklara etkili koruma sağlanmamasına karşı bir eylemdir. DAYANÇ Sivil Hareketi İnsan Hakları Platformu — Türkmenistan; Birleşmiş Milletler'e, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Yüksek Komiserliği'ne, UNICEF'e, BM Çocuk Hakları Komitesi'ne, BM Kadınlara Karşı Ayrımcılığın Önlenmesi Komitesi'ne, AGİT'e, Avrupa Birliği'ne, diplomatik temsilciliklere ve uluslararası insan hakları kuruluşlarına çağrıda bulunmaktadır. Aşağıdaki tedbirlerin alınmasını talep ediyoruz: 1. Jeren Altyyeva'nın bulunduğu yerin, hukuki statüsünün ve tutulma koşullarının derhâl belirlenerek resmen açıklanması. 2. Jeren'in bağımsız bir avukata, tıbbi yardıma ve gerekli usuli güvencelere erişiminin sağlanması; hukuka aykırı her türlü baskıya karşı korunması. 3. Jeren Altyyeva ve Ogulnur Pelvanova'ya yönelik aile içi ve cinsel şiddet iddiaları hakkında bağımsız ve tarafsız bir soruşturma yürütülmesi. 4. Ogulnur'un güvenliğinin derhâl sağlanması, kişisel bilgilerinin gizliliğinin korunması, gerekli psikolojik desteğe erişiminin temin edilmesi ve yeniden travmatize edilmesinin önlenmesi. 5. Jeren'in gözaltına alınmasının hukuka uygunluğunun, hakkındaki ceza kovuşturmasının dayanaklarının ve yöneltilen suçlamalar ile daha önce yaptığı şiddet şikâyetleri arasındaki olası bağlantının incelenmesi. 6. Kamu görevlilerinin şikâyetlerin değerlendirilmesine ve soruşturmanın yürütülmesine hukuka aykırı biçimde müdahale etmiş olabileceği iddialarının bağımsız olarak araştırılması. 7. Anne ile kızının durumuna ilişkin resmî bilgi edinilmesi ve haklarına saygı gösterilmesinin izlenmesi amacıyla mevcut uluslararası mekanizmaların kullanılması. 8. Jeren ve Ogulnur'un hukuki yardım arayışları ve dosyanın uluslararası kamuoyunun gündemine taşınması nedeniyle her türlü misilleme, tehdit veya baskıya karşı korunması. Uluslararası toplumu ayrıca Gulala Hasanova, Leyla Kamalova, Maral Annayeva, Umida Bekjanova ve zulüm tehdidiyle ya da iddia edilen insan hakları ihlallerinin sonuçlarıyla karşı karşıya kalan diğer Türkmen kadınların durumlarını da görmezden gelmemeye çağırıyoruz. BİR ÇOCUK ÜNİFORMALI GÖREVLİLERDEN KORKUYORSA DEVLET KENDİSİNİ AİLENİN KORUYUCUSU OLARAK TANITMAKLA YETİNEMEZ Türkmenistan, anneliğin desteklenmesine, çocukların korunmasına, aile değerlerine ve insan onuruna saygıya bağlılığını düzenli olarak dile getirmektedir. Ancak bu taahhütler, düzenlenen resmî etkinliklerin veya yapılan törensel konuşmaların sayısıyla ölçülmemelidir. Bunlar, bir kadının savcılığa giderek şiddeti bildirdiğinde ne yaşadığıyla ölçülmelidir. Bir çocuğun ihtiyaç duyduğu korumayı alıp almadığıyla ölçülmelidir. Bir annenin adil bir soruşturmaya güvenip güvenemediğiyle ölçülmelidir. İnsanların, olası suçları ve kamu görevlilerinin hukuka aykırı eylemlerini misilleme korkusu yaşamadan bildirip bildiremediğiyle ölçülmelidir. Jeren Altyyeva ve Ogulnur Pelvanova'nın dosyası, devletin vatandaşlarına karşı en temel yükümlülüklerini yerine getirip getiremediğinin bir sınavı hâline gelmiştir. Bu dosyadaki temel sorulara tatmin edici yanıtlar verilmediği sürece anne ile kızının güvenliğine ilişkin endişeler devam edecektir. Uluslararası toplum yalnızca endişe açıklamaları yapmakla yetinmemelidir. Kadınların ve çocukların korunması konusunda yetkisi bulunan her kuruluş, resmî yanıtların alınması, olası ihlallerin önlenmesi ve etkili koruma güvencelerinin sağlanması için elindeki yetkileri kullanmalıdır. Çünkü insan hakları yalnızca uluslararası konferanslar için var değildir. İnsan hakları, savunmasız bir insanın karşısında büyük bir güç bulduğu anlarda anlam kazanır. Şiddete maruz kaldığını belirterek adalet isteyen bir kadın için. Çocuğunu korumaya çalışan bir anne için. Annesinin eve getirilmesini isteyen küçük bir kız için. TEHLİKEYİ KABUL ETMEK İÇİN BİR TRAJEDİNİN YAŞANMASINI BEKLEMEMELİYİZ 14 Kasım'da sesimizi her şeyden önce Jeren Altyyeva ve Ogulnur Pelvanova için yükselteceğiz. Bir annenin adalet arama hakkı için. Bir çocuğun şiddetten ve korkudan uzak yaşama hakkı için. Her kadının kovuşturmaya uğrama korkusu olmadan yardım isteme hakkı için. Ve her ailenin, devletin insanların sesini bastırmak için değil, onları korumak için var olduğunu bilme hakkı için. Bugün Ogulnur şu soruyu soruyor: “Annemi nereye götürdünüz?” Bu soru yalnızca Türkmenistan'da değil, çocuk haklarını korumaya bağlı olduklarını açıklayan bütün uluslararası kurumlarda duyulmalıdır. Çünkü yarın çok geç olabilir. Ve bir çocuğa yönelik olası şiddet karşısında sessiz kalmak asla olağan hâle gelmemelidir. JEREN ALTYYEVA VE OGULNUR PELVANOVA'NIN ŞİMDİ KORUNMAYA İHTİYACI VAR. DAYANÇ SİVİL HAREKETİ İNSAN HAKLARI PLATFORMU / TÜRKMENİSTAN Vatandaşların Dayanağı. Dayanışmanın Gücü. Resmî internet sitesi: https://dayanchcivil.com/ E-posta: dayanch.civil@gmail.com
Dayanch olarak, her bireyin temel
haklarını korumak ve geliştirmek
için çalışıyoruz.